Kabel koncentryczny to linia transmisyjna, która składa się z litego lub skręconego przewodnika „rdzenia”, otoczonego izolatorem, otoczonego zewnętrznym plecionym drutem lub foliowym przewodnikiem „uziemiającym” - a następnie owiniętym w osłonę ochronną o wytrzymałości w zależności od zastosowania kabla.
Kable koncentryczne są używane do przesyłania sygnałów o częstotliwości radiowej (RF) i chociaż oczywiście przewodzą prąd, nie są odpowiednim medium dla prądu przemiennego lub stałego o niskiej częstotliwości.
Transmisja energii RF przez kabel odbywa się pomiędzy rdzeniem a uziemionymi przewodami. Wszelka energia RF docierająca do kabla z zewnątrz z innego źródła dostanie się do uziemionego przewodu i zostanie ekranowana od rdzenia, tj. wszelka indukowana energia elektromagnetyczna jest uziemiana przez zewnętrzny przewodnik bez przedostawania się do wewnętrznego przewodnika. Oznacza to, że zewnętrzne źródło RF nie może wpływać na sygnał przesyłany kablem koncentrycznym.
Kable koncentryczne są wytrzymałym medium transmisyjnym dla energii o częstotliwości radiowej, ale nie powinny być „zaginane” ani wyginane w rogach. W przypadku linii transmisyjnej ich wymiary nadają kablowi „impedancję” (np. 75 omów lub 50 omów), a wtyk/gniazdo końcowe należy dobrać tak, aby pasowało do impedancji kabla. Z kolei kabel musi być dobrany tak, aby odpowiadał impedancji sprzętu na każdym końcu, np. gniazdo antenowe 50 Ohm w nadajniku musi być podłączone do anteny 50 Ohm za pomocą kabla koncentrycznego 50 Ohm. Niedopasowanie (np. 50 do 75 do 50 omów) w połączeniu transmisyjnym spowoduje straty! Teraz sytuacja mogła się zmienić dzięki narzędziom do zaciskania – ale ręczne zainstalowanie wtyczki na kablu koncentrycznym było czymś, co należało wykonać przy dość precyzyjnych pomiarach i sporych umiejętnościach.
